Heves Mahsülleri Ofisi

Bu sene neler dinlemişiz?

2012-01-01T17:03:00.001+02:00

Ahem.. 2012 geldi de bana mı geldi?

Bu sene neler olmuş acebağ?

Valla şekerim bu 12 ay içinde en çok dinlenenlerde net bir şekilde konsere gelenlerin etkisi belli oluyor. Bir de Türkiye'de yapılan müziğin bir şekilde artık beni daha çok etkilemeye başlamasının etkileri görülebiliyor.

Bu sene Jamiroquai gelecek diye pek sevindiydim ben. Duyar duymaz biletimizi aldık falan. Akabinde, malumunuz, adamcağız bileğini incitti ve konseri haftaiçi bir tarihe öteledi. Eh biz de İstanbul'da olmadığımızdan konser malesef'e gitmiş oldu. Eh Rock Dust Light Star da çıkmıştı, onu da bir heyecan dinledim. Ama yılın son ayında da bana bir geldiler, öyle olunca da özellikle A Funk Odyssey albümünü yine baya bir dinledim. Sonuç ta ortada görebildiğiniz üzere.

İkinci sırada haklı olarak Büyük Ev Ablukada var. Bu senenin bi noktasında sanırım Sezyum'dan görmüştüm, Sonra bi baktım bir kenara koydum. Unutmussum bile! Yıl sonuna doğru gayet şans eseri bir şekilde Last FM'de şehrime konsere geldiklerini gördüm, ondan sonra bir hararet bir hararet! Baya bir dinledim, ama baya baya! Candır!

Led Zeppelin nereden çıktı denecek olursa, ben eskiden çok dinlemezidim (afedersin) bu sene cankuş bir arkadaşımdan edindiğim House of the Holy albümünün delirtmesiyle beraber tüm albümlerini şööyle bir elden geçirdim. Çok da iyi oldu ne yalan söyleyeyim.

Mor ve Ötesi yine bu sene sarılanlardan diğeri. Ben Dünya Yalan söylüyor albümü ilk hit olduğunda baya bir tavırlıydım nedense, saçma gibi. Sonra sonra içselleştirmiştim albümü ama çok çok sık da dinlemezdim. Bu sene Masumiyetin Ziyan Olmaz albümü beni delirtti! Amanın! Festus ile başlayan ve 4-5 şarkı süren kısmısı hele sürekli döndü durdu. Bana hem iyi geldi hem de melankoli ağırlıklı geçen çirkin 2011 seneme accık da o tuz-biber ekti. Göndermeli-içerikli şarkı özlediğimiz birşey.

Pain of Salvation bu sene Road Salt Two'yu çıkarttı tabi, ama bu kadar dinlenmesinin sebebi o değil. Genel olarak çıldırmaya yakınsadığımda Pain of Salvation elimin ilk gittiklerinden. Dolayısıyla az dinlendiği bir senede bile ilk 10'a girmeyi başarıyor.

Metallica neden orada acaba? Gerçekten çok bir fikrim yok. Onun yerine Megadeth olurmuştu gibi gelmişti bana ama nedense böyle olmuş. Soruları kaydırdım kesin.

The Beatles bu sene az dinledim, ama şarkılar çok kısa ya skrop sayısında doğal olmayan bir şişme yapıyor tabi. Bir de hanım da sevdiğinden onlan beraberkene baya bi dinledik. Herhal o şekil.

Iron Maiden hem The Final Frontier hem de Sonisphere'e gelecek olmasıyla beni baya heyecanlandırdı tabi. Hatta dur la, şunu yazarken bir yandan da dinleyeyim! Sevdim, seviyorum, seveceğim. İlk göz ağrım Iron Maiden'ı da (o iğrenç organizasyona rağmen) ölmeden gördüğüme çok mesudum.

Transatlantic'in konserine gittiydik ya biz geçen sene, ha işte o Whirlwind albümü delirtiyor beni. Zira çok güzel. (Transatlantic konseri'ni de post edecektim di mi ben? Gerçi sağolsunlar konserin CD+DVD'sini çıkarmışlar :D çok gerek kalmamış olabilir) Kaldı ki zamana vursan burada başa oynayan Jamiroquai'den bile uzun süre dinlemişimdir Transatlantic herhalde, zira şarkıları baya uzun. (baya baya..)

Son olarak da yine Sonisphere uzantısı olarak In Flames'i görüyoruz. Zaten eskiden beri pek severim keranecileri, onları da canlı gördüğüme pek ama pek mesudum. Boynumuzu ağrıtanları seviyoruz! N'apalım?

Seneye dek, hoşçakalın!

Evet... Geliyor

2011-12-24T14:12:00.001+02:00

Monotracer denen şey (Uyarı: Mesleki yakınmalar içerir)

2011-12-22T16:36:00.003+02:00

Bugün bir arkadaşımın iletisiyle gördüğüm yeni bir ikitekerli ulaşım aracını siz Heves Mahsülleri camiasının güzide kişilerine sunmak isterim.

Aşağıda verdiğim ilk link ürünün kendi sitesinin link'i, ikincisi de Jeremy Clarkson'ın muhtemelen Topgear için yaptığı bir video Monotracer diye bir motorsiklet-araba arası bişiy yapmış İsviçre'deki biraz fazlaca mühendis arkadaşlar. Videodaki Clarkson'ın gençliğinden anladığımız üzere ürünün epey geçmişi var.

Karbon emisyon değerlerinin düşürülmeye çalışıldığı hepimizin malumu. Bunu yapmak amaçlı da motorsikleti önerenler olduğu da bir gerçek (Gerçi bunun öyle olmadığıyla alakalı da bir videom var fakat bilimsel bir alt yapısı yok) Hepimizin bildiği gibi de hava sürtünmesi bizim daha verimsiz yol almamızda en önemli etkenlerden biri. Bu temel varsayımlardan çıkan neredeyse her düzdüşünür şu düşünce dizgisini takip edecektir: "Arabalar havayı çok kirletiyor. Motorsikletler daha az yer kaplıyor, fakat de onların da yakıt sarfiyatları az sayılmaz. Ben motorsikletin iki tekerli yapısını kullanayım, motorunu daha verimli hale getireyim, fakat rüzgar sürtünmesini ne yapsam? Aaa doğru ya, neden üstünü tamamen kaplamıyorum? E ama üstünü kaplarsam durduğumda nasıl ayak yere konacak? Aman canım, yanına iki tane dingildek teker koyarım biter gider! Vallahi de nefis oldu!"

Bunun motorsiklete bir alternatif olarak yapılmadığı aşikar, birinden alınamayacak zevk gayet ortada. Fakat yeni bir ürün bile olsa, sen ağırlık merkezi yüksek diye bu aleti alaşağı ediyorsun, bir araba kıvamına getiriyorsun, bari gidon'u çıkart, direksiyon koy! Peki ben çıktım gezdim güzel güzel, hızlı hızlı, sonra şehir içine geldim ilk yavaşladığımda normalde orada olduklarını kolaylıkla unutabileceğim o tekerleri herhangi bir yayaya-arabaya takıp hem yaralanıp hem yaralamaz mıyım? Diyelim ki kaydı motor, normalde bırakırım gider, bu gitmiyor çünkü önce kemerle bağlısın, sonra kabinin içindesin. Kurtulma şansın yok denecek kadar az. Hem ben vücudumu o kemerde nasıl konumlandırıyorum bana biri, rica edeceğim, izah etsin. Motor kullanmak Tornet kullanmak gibi birşey mi yani? Bir de sen tepeyi öyle camla kaplarsan beynin yarım saat içinde kulak memesi kıvamına gelmez mi canım kardeşim? Ne yapacaksın? Cam mı açacaksın? Gerçi sağolsunlar yeni ve daha hızlı bir model yapmışlar, onda üstünü kapatmışlar azıcık. Ama ona da yandan bakıyorsun almışlar Audi R8'in yan detayını yapıştırmışlar! Yani neresinden tutsan bi garip birşey bu!

Şüphesiz ki mesleki bir deformasyon benimkisi, ve az daha keyifli olsun diye tatlı bir abartma da katıyorum. Yine de bir tasarımcı olarak bu iyi niyetli girişimci zihniyetin direk düşünce tarzı beni çok mutsuz ediyor. Yani iki yan teker koyacağına üçüncü bir teker koysan olurdu o canım kardeşim, Bak Piaggio yapmış! Yada motosikletin üstünü BMW kapattıydı, ona birşey dedik mi? (Ben dememiştim en azından) Tabi bi denemek isterdim. Belki de adamlar bunların hepsini çözmüştür, nihayetinde çok akıllı insanlara benziyorlar. Belki de kullanınca inanılmaz bir keyif duyacağım ama hiç emin değilim.

(Biliyorum yine ara uzadı ama biz de birşeyler yapmaya çalışıyoruz burda!)

2011 rulaz!

2011-01-06T23:14:00.003+02:00

Bu senenin ilk günü uzun zamandır yapmak istediğim birşeyi yaparak eski albümlerimi elden geçirdim. Taa bir zamanlar biriktirdiğim kopya olanlarını attım, ama atmadan önce şu anda arşivimde olmayanları ripledim (neden download etmedim? Bulamam büyük kısmını diye sanırım)

Şimdi onları dinleyerek nostalji yapıyor, sürekli "aa lan öyle birşey de vardı di mi?" şeklinde takılıyorum. Misal bugün çok uzun zamandan sonra Theater of Tragedy dinledim, dün de Testament ile kopmuştum, Tiamat dinliyorum, Meshuggah bilem dinledim, hatta da şu anda Moonspell dinliyorum...

Güzel oldu adeta, şimdi dinliyor olsaydım muhtemelen lebrak gibi bulabilirdim ama o zamandan gelen alışkanlıkla hala pek eğleniyorum...

Kafa şu kafa yani....

2011'de Kuracağımız Grup

2011-01-05T19:08:00.003+02:00

İşte artık bu adı açıklamanın zamanı geldi...
Grup adı "Unknown Artist"
Tabi albüm adı da belli, "Unknown Album"

Şarkı adlarının da hepsi belli ama yazamam... Hadi siz güzel okuyuculara bir sneak peek veriym, ilk 2 şarkıyı yaziym.. "Track 1" ve "Track 2"

Konsept bir albüm olacak gördüğünüz gibi, ID tag'lere olan isyanımı işleyeceğim tema olarak...

Hadi yine iyisiniz...

Çakallar sizi

Yine bir yeni yıl

2011-01-02T17:26:00.004+02:00

Peki 2011 geldi de bana mı geldi?

O da gelmedi şüphesiz.. Tekrara düşmemek için özet geçiyorum, 2011'de dinleme listesi neye benzemiş ona bir bakalım...

Geçen yılın ilk günlerinde yayınlamış olduğum post'la karşılaştırırsak daha homojen bir dağılıma koştuğumu görebiliriz.. Ve fakat daha az dinlemişim.. Tabi olay öyle değil..

Bi kasışa girip bu sene dinlemediğim yeni ne dinleyebilirim diye düşündüm-taşındım ne zamandır istediğim ama dinleyemediğim bin tane grup dinledim. Dolayısıyla listeyi daha yaymaya yönelik bir davranış oldu bu...

Enteresan bir şekilde Beatles yine en üste oturmuş. Bunda eşimin de sık sık dinlemek istemesi de bir etki şüphesiz..

Sonraki sıralarda gördüğünüz Blue Oyster Cult, AC/DC ve Motörhead işte o bahsettiğim yeni gruplardan en çok dinlediklerim. Megadeth ise tamamen kuduzluktan :)

Medeski Martin & Wood arada tatlı bir eda olarak bulunuyor. Bu sene çok büyük istekle konserlerine poorromeo gitmemizin de bir gazsal durumu olduğunu yadsıyamam tabi..

Transatlantic de benzer bir durumda. Hem Hollanda'ya (yine poorromeo ile) konserlerine gidişimizden hem de yeni albüm çıkarmasından mütevellit bir hit yapmış. Yapsın tabi ama, yapmazsa ayıp.. Hastasıyız. (Spock's Beard da Transatlantic'le beraber gelir)

Son sıradan da Radiohead girizlemiş, ben o kadar dinlediğimi farketmemiştim halbüsem. Böyle gelişmiş olaylar demek ki..

Valla bu faldan ne çıkar bilemem, ama seneye daha çok dinlesem iyi olur herhal. (nedense..)

Bu sene başından da eskiden (last-fm yokkene) dinlediğim grupları dinleyerek girdim, Bugün tüm gün Tiamat'a gitti mesela. Bakalım bu gaz ne kadar gidecek :)

Selamlar,

İtinayla Oha!

2010-12-31T19:49:00.002+02:00

Evet, yılın son postunu yapıyorum (eeıığ) Neyse Geleneksel 2. (yada 3.) Bu yıl neler dinledik post'umu yarın falan yazıcam. Bu sefer sebepler ve sonuçlar diğerlerine göre değişik ama bi fikir versin en azından diye... Nedense? :)

Şimdi bir klasik olcak belki ama bu sene artık bitiyor ya, "Önümüzdeki sene şunu-bunu yapıcam, şunları da asla yapmıcam olm var ya!" lar kafada uçuşuyor.. Ne kadarı olabilecek göreceğiz. Aslında delikanlı Blogcu burada bu maddeleri buraya yazıp kendini afişe eder ki insanlar yapmadığını gördüğünde "Hani [enter wrong doing here] yapmayacahtın Keraneci!" diyebilsin diye ama malesef o kaide şu aşamada oralarda sayılmaz..

Mesela Yeni yılda blog kurumayan pınarlar gibi akıcak, bilgi/heves seli olucak" yazmak istiyorum bir başlangıç olsun diye. Bir yandan da size toşbil geçecek malzeme olsun diye tabi...

Neyse yakında bi liste yazıcam zati..

Hepinizi yeni yıllarınızdan öpüyoruz gençler...

Küllerimden yeniden doğuyorum!!!

2010-05-26T00:10:00.001+03:00

Yazıcam ulan!... Valla yazıcam.. Anlatıcak Konser vaaar, gezi vaar.. Hemen yazıcam hele bi uyiim da.. ehe

Yeni Rakı reklamı

2010-01-25T12:35:00.005+02:00

Son zamanlarda etraf billboardlarda üzerinde koskocaman YENİ yazan, logotipini ne kadar da hayvan gibi Yeni Rakı'ya benzetmişler dediğim bazı reklamlar görmekteydim ve fakat bunun altında "Türkiyenin yeni iletişim devi geliyor" tipi birşey yazıyordu. Bu reklam bende afırma'dan kıllanmalı bir bekleme yarattıktan sonra bugün gazetede gördüğüm haber üzerine sitelerine de girdim. Kendilerini sizin aracılığınızla tebrik etmek isterim.

Güzel bir reklam çalışması sonucu gerçekten özenerek izlediğim bir çalışmaya imza atmışlar. Rakı'nın bir iletişim aracı olduğu kavramından ortaya çıkarak yaptıkları reklam'ı websitesiyle de destekleyerek konsepti tam da istedikleri yere oturtmayı başarmış durumdalar. Bakınız web sitesi tam da şu: http://www.yeniiletisimdevi.com/

Vakit geçirmek genel olarak keyifli, kendi ürünlerini kontör tarifeleri olarak göstermişler ve onların ne menen şeyler olduğunu anlatan bir Yakup abi karakteri yaratmışlar. Bu karakter hem ürünlerin nasıl durumlara uygun olduğunu kendince anlatırken bir yandan da sizi iletişimin internetten falan olmayacağıyla, anca bir/birkaç dostla sofrada olacağıyla ilgili uyararak siteden kovuyor. Bu tip espirili yaklaşımlar bazı bazı yavan olsa da Yeni rakı genel olarak bu işi gerçekten iyi kıvıran bir ajansla çalışıyor sanırım.

Gerçekten ajansı yaptıkları iş için, yeni rakı'yı da doğru seçimleri için kutluyorum... Tebrik..

Bu arada google'da "Yeni iletişim devi" yazında görsellerde Nokia Çıkıyor ahaha...

Bu arada size görsel olarak da bir miktar fikir versin diye görsel de ekleyecektim ve fakat malesef Websense mağduruyum yine.. Öl Websense...

Bu arada ben bu blogda yalnız kaldığımdan inceden inceye kıllanmaya başladım ha..

Ola olaaa!! Rata rata raaa....

2010-01-17T15:33:00.002+02:00

Gençler!. Naber? Gerçekten yoğun bir dönemi arkamda bıraktım sayılır. Birsürü giden gelenimiz oldu bol arkadaşlı bir yılbaşı programı geçirdik, bu sırada işyeri halihazırda baya yoğundu falan fıstık derken yine ne zamandır yazmak isteyip yazamadığım birşeyden bahsetmek istiyorum... Mösyö Günther.. (link'e tıkla ama yine de adrese dikkat et!)

Biz bununla yanılmıyorsam 3 sene kadar önce bir klibinin elimize geçmesiyle tanıştık. Bu tanışıklık akabinde diğer kliplerin de bulunmasına ve bu ilişkinin kahkahayla karışık bir delirmeye doğru yol almaya doğru uzadı.. Velhasıl denebilecek çok fazla birşey yok size aşağıdaki klipleri öncelikli olmak üzere hemen hepsini öneriyorum sizi bir imparatorluğa davet ediyorum.

Gızlar? Nabıyonuz allaanızı severseniz?

Şampanya? Eğ..

Samantha Fox ve Şov'u... mmmhh..

Biz çok güldük..Artık sıra sizde... Gerçi pooromeo'nun diken diken olan tüylerini buradan hissedebiliyorum ama...

My ding ding dong..

Yeni yıl...

2010-01-04T20:49:00.004+02:00

2010 geldi de bana mı geldi?

Neyse, taa ne zamandır yazmak için beklediğim bir post geliyor şimdik karşınıza. Ben uzun süredir bir iPod kullanıcısı olduğumdan ve hemen her yerde onun üzerinden müzik dinlediğimden gayet düzgün bir istatistik tutuyor sanırsam. (Yine de bazen double scrobble yapıyor sanki ablam!) Neyse bu da bana bi önem arz ediyormuşçasına 2009'da en çok ne dinledim post'u verme şansı sunuyor...
Buyrunuz durum..

Beatles ilk sırada çünkü yaklaşık bir sene önce poorromeo bize izlettiği "Across the Universe filmiyle onları bana bulaştırıp eşimin de içindeki canavarı açığa çıkarttı. Dolayısıyla biz hemen hemen yaptığımız her araç seyahatinda falan paso Beatles dinledik durduk. Hatta bunların içinde baya dinlediğim Across the Universe Soundtrack'i yok daha öyle diyim. Hatta bi de 8 numaradaki Beatles cover grubu Yellow Matter Custard eklenince liste inanıl-maz bi hal alıyor... Bu sene bünye iyi Beatles yaptı yani..

Yine Pink Floyd hem kendim sevdiğim hem de ofistekiler tarafından da sevildiği için sık sık sesi açarak dinleyebildiğim bir grup. Ayrıca bu sene gerçekten biraz Pink Floyd bilgimin eksikliği üzerine düşünerekten onu artırmaya çalıştım.

Çok söze gerek yok Beardfish'in zaten hastasıyız...

Megadeth de her zaman içimdeki trasher'ın canının en çok çektiği şey oldu. Metallica bu tadı yakalayamıyor artık mesela, yeni albüm çıkarmasına ve hatta konserine gitmemize rağmen ı-ıh.. olmadı diyoruz.. Dave Mustaine'i buradan öpüyorum..

Keziah Jones da bu sene yeni albümünü aldığım arkadaşlardan... Ama bu çok dinlenmenin sebebi yeni albüm pek değil, zira delisi olmadım. Daha çok eski albümleri dinledim.

Dream Theater fena olmayan yeni bir albüm çıkarttığı için sanırım bu noktalara kadar geldi. Misal Systematic Chaos'la bu tadı yakalayamamıştı. E kısmet tabi biraz da...

Spock's Beard her zaman için bir "Play All" grubu benim için. Ayrıca başka bir tartışma konusu olarak da bu sayıyla şarkıların sürelerini hesaplarsak bi ihtimal Beatles'dan bile çok dinlemiş olabilirim hesapça :D en kısa şarkısı en az 3 Beatles şarkısı kadar falan olunca tabi...

Röyksopp'un Junior albümüne hasta oldum bu sene ve resmen baya baya dinledim. Her seferinde de çok keyif aldım. Vision One Rules...

Ve son olarak Camel... Camel olmazsa olmaz bir grup ve sanırsam yeni albüm çıkaramayacak kadar ölü olabilirler.. Bilmiyorum. Hemen her albümünü çok seviyorum... Dinlememiş olanlara şiddetle tavsiye ediyorum.

Bunları hemen arkasından Pain of Salvation, Badly Drawn Boy, Bigelf, Stevie Ray Vaughan ve Iron Maiden geliyor...

Bunlar arasına girememiş olsa da 17. sırada kalan Karmakanic'e ve de 36. sırada bu sene yeni albümünü dinleyip sevdiğim Black Crowes'a da dikkat çekmeden geçemem...

Vallahi de bilgi dolu bir post oldu. Niteliksiz bilgi ama olsun.. Candır...

Evet evet...

2009-11-22T23:34:00.003+02:00

Evet ve yine evet... Uzun süredir uykudaymışız bir hal var farkındayız. Hatta o kadar farkındayız ki ikimiz de kulağımızın üstüne yatıyor, birbirimize bile "bılog" demiyoruz canımız sıkılacak diye.. Ama bahsetmem gereken birşeyler var..

Yakın zamanda bizim de evimizde bir PS3 edinmiş olmamızla olaylar gelişiyor. Artık çooooooooooook uzun süredir malesef uzak kalmak zorunda olduğum oyun ortamlarına geri dönebiliyorum biraz da olsa. Hatta kendimi zorluyorum çünkü birazcık boşa vakit geçirmenin bana faydası olacağı kararına vardım. Gayet de eğleniyorum diyebilirim. Önümüz bayram, biz evde oturup oyun oynama hayalleri kuruyoruz valla.. Hem de nasıl :D Tabi ki bundan böyle bir miktar da oyunlardan bahsedeceğiz diye tahmin ediyorum. No?

İlk oyunumuzu edindik..

Little Big Planet bizi şu aralar ziyadesiyle meşgul ediyor. Hanımımla oyun oynamak pek keyifli valla. Sanırım o açıdan da ilk oyun olarak doğru bir seçim yaptık gibi. Az önce itibariyle de 3 adet daha oyun sipariş ettim onları da oynadıkça birşeyler yazarım(z) belki de... Birtakım aparatlar edinmemizle de olaylar daha eğlenceli hale gelecektir diye tahmin ediyorum... Bluetooth kulaklık falan.

Edindiğimiz ikinci oyun da senelerin süperliğinden zırnık götüremediği Worms oldu.. poorromeo'cuğumla da online oynadık. Oyundaki saçma şans eseri oluşumlarla böbürlenmek hala eğlenceli.. Garip birşey...

Biz sanırım playstation store'dan oyun alırken sıkıntılar yaşıyoruz. Sadece Amerika'dan ve sadece Visa olan kartlarla alınabiliyor gibi geldi... Saçma ama böyle.. Başka bir tecrübesi olan var mı? Yada muvaffakiyete ulaşmış başka bünyeler mesela?

Yada neler oynayalım ki? Fikri olan?

Bi de merıbaaa...

Captain Kirk has taken too much *******LSD

2009-10-16T09:45:00.001+03:00

Digg'de gördüm, pek eğlendim:

Sleeping in Traffic: Part 2

2009-10-13T21:05:00.013+03:00

Merhabalar,

Evet farkındayım çok salladım blog'u. Ama lithaen'e kendimi affettirmek için özel birşey yazacağım.

İki gün önce birtakım itiraflarda bulunduk. Son iki Porcupine Tree ve Dream Theater albümünü pek de beğenmediğimizi (prog hayranları için garip mi? - göreceğiz), ve bu aralar en sevdiğimiz albümleri konuştuk. Dört grup telaffuz edildi ama eminim unuttuklarımız vardır:

Bigelf (Geçenlerde yazdım)
Karmakanic (lithaen ağırlıklı)
Hourglass(ben ağırlıklı - yakında yazacağım)

ve en iyisi sanırım: Beardfish!

Aslında yeni albümleri "Destined Solitaire" çıktı bir ay kadar önce ama ikimizin de favorisi "Sleeping in Traffic: Part 2". Orijinal, tanıdık, enerjik, eğlenceli adeta mikemmel bir albüm kendileri. Özellikle 30 dakikalık "Sleeping in Traffic Suite" müthiş. Buyrun size eğlenceli bir alıntı:

Artık benim için albümün tamamı can, ama ilk dinlediğimde "The Hunter":

ve "South of the Border" dikkatimi çekmişti:

İlk dinleyişte bile hoşa gidiyor albüm ama katman katman binlerce şey var. Ve de çok da sık görmediğimiz birşey: espri anlayışı! İlk youtube alıntısının başları örneğin. Özellikle 2:40 civarları.

Bu dallamaların iğrenç özellikleri yaşları. 2003'te ilk albümlerini çıkarmışlar ve tam olarak öğrenemedim ama sanırım şu anda 25 yoklar. Bir de yüzsüz grup psikopatı Rikard Sjöblom solo albüm çıkartmış, pislik! Albümü henüz edinemedim ama iyi gibi duruyor. Tiplere bakına allaşkına (sarışın olan Rikard):

Kendi konserine yaş sınırından almazlar adamı. Ayrıca Guns n' Roses t-shirtüne dikkat.

Bakalım genç müzisyenlerin sıkı takipçisi Portnoy bu arkadaşlar için ne demiş (Destined Solitaire bile daha çıkmadan):

Sweden's Beardfish are my favorite "new" band with an "old" sound. Utilizing all of the classic styles and sounds of the original progessive rock bands of the 70's (mellotron, hammond organ, leslies, clean guitars, dry organic drums, etc.), these guys are making music for the folks who truly miss the classic bands that started this whole genre.
Check out their latest releases "Sleeping in Traffic - Parts 1 & 2" and you'll swear it's 1973 all over again!

Ah, bu yaz Progressive Nation'da Dream Theater ile beraber turneye çıkacaklardı ama SPV ve dolayısı ile labelları Inside Out batınca yalan oldu tabi ki, Pain of Salvation ile beraber.

Açıkçası bu yazdığımız albüm yorumlarını kimse okuyor mu bilmiyorum ama en azından sana geldi bu post lithaen, ne de olsa adamları ben sana vermeme rağmen benden önce sevmiştin :)

Dün böyle iken bugün nasıl geçer ki?

2009-10-12T22:52:00.004+03:00

Yüzmek en güzel spor... Bütün kaslar çalışıyor... (ığyy..)

Dün Ayvalık'ta durum böyleydi, belki merak edersiniz diye...

poorromeo bey'e kınamalarımı gönderiyorum.. :P

Tatiller falan fıstık..

2009-10-05T20:58:00.005+03:00

Şimdi okuyunca tatile doymayan bünyeler olduğumuzu düşünebilirsiniz belki ama ben yine bi gittim geldim... Taa 9 ay öncesinden planlanmış bir Londra seyahatimiz oldu... bkz...

pwnd!

Burada delicesine yedik içtik valla.. bkz...

kalori hesabı?

Hatta gide gide 9 ay önceki gazla bi Coldplay konserine gittik, iddia edilenlerin aksine çok sıkıcıydı, gitmez olaydık.. bkz...

bütçe var da içerik mıy mıy be kardeşim...

Bunların dışında zaten neredeyse tube'dan çıkamadık.. bkz...

Ama bitemedi, ne arkadaşlarımıza ne de Londra ortamlarına doyamadık.. Hanımım dönmek istemedi, geri getirtmek için kandırmak zorunda kaldım... Ev-araba ve at vaad ettim.. Velhasıl döndük ama...

Ben daha önce bi kere gittimdi ve neredeyse tiksindimdi. Ama şimdi iş icaplı gitmiş olmanın verdiği bi pisikoloci olsa gerek diyorum.. Şu gidişimizde baya enteresan şey bulduk görecek.. bkz...

Bi de Forbidden Planet vardı ki bilen bilir abbbavvvvv diyorum sadece... Zamanında poorromeo'da oraya uğradığında şaşırdığı şeyin aynısına şaşırmışım bende.. Kitapçıdaki "Dünya klasikleri", "Tarih" gibi bölümler yerine "Paranormal Romance" vardı ki öhenh... Gitmediyseniz gidin, gidince Tottenham Court'ta/Southwark'da inin kime sorsanız gösterir(meyebilir ama olsun siz sorun İngilizce pratik olsun...)

Oradan bir de dönüp Frankfurt'a uçtum, Fuar'ın son günlerini gezmeye... Yorgun gelip aynı gün uçtuğum için az kalsın pasaportsuz uçağa binecektim ki sağolsun Kontuardaki arkadaşlar bilet vermediler de pasaportu son anda yetiştirtmek gibi heyecansıl bir aktiviteye koşabildim.

Ama fuar fena değildi bkz...

Daha da bakmak isterseniz şuraya da kodum, bakın bakıştırın.... Jant'a doyacaksınız tabi ama naaparsın, mesleki gezi...

Yaa yaa...

Y: The Last Man

2009-09-20T22:21:00.011+03:00

Merhaba,

Blogda çizgi romanlarda pek bahsetmediğimizi farkettim (lithaenin baştaki constantine gazı, Corinthian ve Blade of the Immortal'ı saymazsak). Çok yeni olmamalarına rağmen son zamanlarda en sevdiğim iki yazar Constantine ve Lucifer(Sandman çıkışlı) ile tanıdığımız Mike Carey ve Brian K. Vaughan. Farkettim ki sandman, lucifer falan da yazmak lazım bir ara...

Brian K. Vaughan'ın Pride of Baghdad'ı (Bağdat Aslanları) gözünüze çarpmış olabilir, ama ben daha çok sevdiğim Y: The Last Man hakkında yazacağım. Konu özetle şu, belirli olmayan bir sebeple dünyada Y kromozomu taşıyan her canlı aynı anda ölür. Dalga geçmiyorum. Aynı anda. Hepsi.

Aslında tam olarak hepsi değil zira geeklerin efendisi, kaçış ustası ve amatör ilüzyonist Yorick Brown ve evcil şempanzesi Ampersand hayatta kalırlar. Yorick olay olduğunda Avustralyada olan ve evlenme teklif etmek üzere olduğu sevgilisine ulaşmaya çalışır, hastalığın sebebini araştıran bir ekip Yorick'e, İsrailli asker kadınlar kendilerine ters bakan herkese sardırırlar.

Birtakım önemli karakterleri anlatabilirim ama spoiler vermek istemiyorum. Hikaye kulağa geldiğinden çok daha başarılı kurgulanıp sunulmuş (bu yüzden yazar olan ben değilim)

Alışkanlığım olduğu üzere seri bence ciltler halinde var ve bir sene kadar önce 10. ciltte tamamlandı, ilgilenenlere buldukları yerde okumalarını tavsiye edebilirim, sevmeyen tanıdıklarım da var ama belki sizin de içinizdeki geek Yorick'e arkadaş gözü ile bakmaya başlar. Filmini de yapıyolarmış zaten. Pek hastası olmadığım Shia LaBeouf Yorick olacak diyorlar.

Nedense resimler biraz bulanıklaştı ama üzerine basınca büyüğü gözüküyormuş...

Literatür ve geeksel herşeye süper referanslar var, benim en sevdiklerimden birine bir örnek, konuşma Yorick ile gizlice bindiği "The Whale" adındaki şilebin kaptanı (kadın olduğunu belirtmeme gerek yok sanırım) arasında geçiyor:

Yorick: Whoa, You were an English major too? Is that why you renamed your ship The Whale? After Moby Dick?
Kilina:Nah, Moby Dick is a little turgid for my tastes. Besides Ahab's boat is The Pequod isn't it? The Whale is the name of the ship that takes Malachi Constant to Mars in Sirns of Titan.
Yorick: ... Will you marry me?

Kurt Vonnegut da yazmak lazım.

Niyet

2009-09-16T00:43:00.002+03:00

Aslında sıkılıyorum bunu yazarken ama...

Şimdi Milliyet'teki şu habere bakacak olursanız...

Neden hemen yanındaki resimlerden daha açıklayıcı olanı değil de bu seçilmiş diye düşünüyor insan... Niyet hep niyet...

İşyerinde websense ile blokajlının tek eğlencesi Milliyet/Hürriyet valla…

Bigelf

2009-09-14T23:44:00.007+03:00

Uzunca bir aradan sonra güzide blogumuza döndüm. Güzel insan lithaen sağolsun yokluğumu size hiç hissettirmemiş, blogu posta boğmuş adeta.

Aslında yazmak istediğim birsürü müzik ve çizgi roman var ama açıkçası malzeme toplamaya hep üşeniyorum. Bu sefer de wiki araştırması yapmaya üşendim ve benim (ve lithaen'in) bayağı beğendiği ama aslında hakkında pek birşey bilmediğim bir grup hakkında yazacağım.

Grubumuzun adı "Bigelf" "Big Elf" diye de de geçebiliyor, iki şekilde de yazıldığını gördüm. Özetle Pink Floyd, Led Zeppelin ve Beatles'ın bir aşk çocuğu olmuş ve çocuk delirmiş diyebiliriz. Bundan 4-5 ay önce dprp (bunu ayrıca yazmalıyım sanırım) üzerinden öğrendiğim son albümünü dinleyerek başladım. Hala en iyi albümleri olduğunu düşündüğüm "Cheat the Gallows" blogu takip eden herkese tavsiyemdir.

Grup hakkında çok şey bilmediğim için pek triviam yok ama frontmanlerinin müthiş bir gösteri adamı (shownam?? :P) olduğunu söyleyebilirim.

Adamın adı Damon Fox. Top Hat'i olup süper olmayan müzisyen var mı? Buyrun size hastası olduğum parçaları "Cheat the Gallows" (Hastası olduğumu söylemiş miydim?) albümünden "Money it's Pure Evil":

Bu da adamların psychodelic taraflarına bir örnek:

R.E.S.P.E.C.T.

2009-09-14T23:11:00.003+03:00

Sezyum sayesinde mağdur olduğumuz bir ablamız var. Kendisine buradan öpücükleri eksik etmiyoruz. Çok Hevesli bir kimse, seviyoruz böyle insanları...

valla ben post edene bi üç kere falan dinledim...oh...

Öm?

2009-09-13T16:49:00.003+03:00

Bayılıyorum bu Milliyet'in foto galerilerine... Seksi mi? Zombi mi? Bi de "Türk Kadın" mı? Allaam... öf... Pazar pazar evimin bile huzurunu kaçırdı yemin ediyorum....

Aha Tebelleş...

2009-09-13T01:39:00.017+03:00

Eğtler...

Avokado'lu salata (yemedim)

Kayıtlarımı kontrol ediyorum ki bu adam 4 Nisan 2008'de de gelmiş.. Yani 1 seneden fazla önce ve aynı şeylerden bizim faydalanmamızı sağlamış. Hatta çok süper bitmişti o gecenin sonu ya o ayrı bi konu... poorromeo'nun (a.k.a. Umur Talu of some sorts) saçı o zaman daha uzuncamaymış, oradan bi orantı kurun işte...

İşte tebelleşler...

bitakım artislikler

kendini süper sanmalar falan

eski bi takım artislikler...

capture 1

capture 2

the amel 1

the amel 2

amel re-visited

width of space

kızdı

uyudu

ve fakat en şık mallık ödülünü bendenize veriyorum. kendi fotomu aynı şekilde çekmişim demek ki belli bi miktar alkolden sonra benim kafa hep aynı çalışıyo yada bizim mutfakta hareket edecek yer yok.. yada artık e dersen...

Welcome to Mongolia

Welcome to Mongolia re-visited

fotolar mığ?

2009-09-11T23:25:00.003+03:00

Evet biliyorum fotolardan ekizleyecektim ve fakat şimdi öncelikle şunu vermem lazım zira hep dansçı olmaya heveslenmişimdir...

Emiz: swissmiss

Canlı Yayın...

2009-09-07T21:30:00.003+03:00

Tarih tebelleşten ibaret sayın okurlar.... taa ni zaman bizde yaptığımız şinitzel partisini tekrarlıyoruz, işte size az önce çekilen fotolardan bir demet... eskisini de siz daha önce foto görmemiş olduğundan biraz da kaprisli olduğundan inanmayanlar için daha sonra koyacağım...

Heveslendn mi? Daha sonra bikaç foto daha korum, şimdi içeriden çağırılıyorum...

Obey!

2009-09-04T12:41:00.019+03:00

Bu seferki post’umuz grafik tasarım alanında efendim... Bilmeyeniniz varsa, Shepard Fairey (Obey) özellikle Obama’nın seçim kampanyasından sonra grafik tasarım dünyasında çok duyulmuş, skateboard alemlerinden ortama girizlemiş ve kendine has baskı teknikleri ile güzel çalışmalar ortaya çıkaran bir arkadaş kendisi.

Ben de geçmişini çok bilmemiş olsam (ilsem de heves kaçırmamak için tarihçe verecek değilim ya) da edinmiş olduğum bilgiler az çok şöyle. Bu arkadaşı ünlü eden şöyle bir sticker çalışması olmuş...

Bu sokak sanatı kampanyası underground alemlerde ünlü olup Amerika’da yayılınca Fairey bunun fenomenolojik bir çalışma olduğundan dem vurmuş, (Nası bi çalışmaysa artık o çalışma?) sonrasında kendisini ünlü eden bu sanat çalışmasını da kendine logo yapmış. İşte o logo bu logo:

Bu logo ve yaptığı çalışmalar ünlendikçe batı alemlerinde bu logo şablonlarla tüm dünyada birçok duvarda yerini almaya başlamış...

Yaptığı çalışmalar genelde portrelerin redaktif öğelerini güçlü renklerle birleştiriyor ve yaptığı illüstrasyonlar protest bir tavır barındırıyor. Savaş karşıtı temaların yoğunlukta olduğu popüler olmuş çalışmalarının orjinalleri ve reprodüksiyonlarının ne kadar da pahalı fiyatlara gittiğini e-bay’den kontrol edebilirsiniz.. Şahsen ben özellikle arkaplan doku ve desen çalışmalarının hastasıyım.

Bant dergisi sağolsun bir sene kadar önce bu arkadaşı bulup kendisine bizim eski paralarımızdan birini vererek onlara bir çalışma yapmasını istemiş. Shephard bey de sağolsun şöyle güzel bir sanat eseri ortaya çıkarmış..Bir de poster olarak bunu okuyucularına dağıtınca bana çakmadan da olsa bir eser çerçeveletip asma fırsatı vermiş oldular. Ben de bunu değerlendirdim tabi ki...

Bu arkadaşın diğer işlerini (veya yapılmış parodilerini) web’de uffak bir aramayla hemen bulabilirsiniz.. Tarzı gayet ayırd edici olan bu paşa, bence günümüz illüstratörleri arasında gerçekten kayda değer bir yerde.. 2 hafta sonraki Londra seyahatimizde uygun bir fiyata bulabilirsem güzellerinden bir tane satın almak istiyorum, kısmet tabi...

Ben de bir noktada kendisinden feyz alarak kendi portremi yapmıştım, ahanda o portre... :P

Metalci not: Ayrıca bu arkadaş Sepultura’nın Sepulnation albümü de dahil olmak üzere birkaç albüm kapağı yapma çalışmasında da bulunmuştur..

Yada dur nazlı okuyucu seni gugıl gugıl gezdirmeden ben birkaç bişey koyayım buraya, eninde sonunda aynı web’den emmiyor muyuz?

E yeter artık, gidin biraz da ben oyniim....

Valla görselleri fütursuzca ordan burdan emdim ama şimdi referans verecek halim yok, kusura kalmasınlar artıkın...

Ben başladığım post'u bitiririm arkadaş!

2009-09-01T22:11:00.003+03:00

evet...

Şurada soruyla bitirdiğim bi post varıdı gençler...

Bu arkadaşın ne olabileceğini sormuştum... (Pek sevgili arkadaşımız düygü hanım füzen diyerek doğru cevabı vermese de bana füzen kelimesini unutmuş olduğumu hatırlattı, buradan kendilerine 3 puan gönderiyorum) Dedim ki yeteri kadar tembellik ettiğime göreneden artık cevabı vermiyorum? Veriyorum, neden vermeyeyim ulan!...

Geçen aylarda Anneannemi kaybettik, kendisi gerçekten sessiz sessiz olduğu kadar da zararsız ve candan bir insandı. Huzurlu yatsın.. Eh dedem gideli birkaç sene oluyor, anneanne de gidince evden acayip artifactler çıktı. Bu da onlardan bir tanesi. İnsanlarınkadim zamanlarda iğneci kavramına ihtiyaç kalmadan kendi ihtiyaçlarıı görmelerini sağlayan bir alet... İğne kutusu..

Bu aletin işbu post'a sebep olmasının sebebi asla benim çocukluğumdan bunu hatırlamam falan değil, tam tersine ben bebeyken gayet steril iğneler ülkemize duhl etmişti 8sanırsam, bi dakka lan! Emin olamadım...) Esas sebep bu aletlerin, bende bir tasarımcık olarak korkunçluk, kullanılmışlık yanında hoş bir seda yaratmasıdır...

Kimbilir ne zaman son kez ve ne için kullanıldıysa artık, pamuklardaki sarı birtakım izler var.. Bir miktar korku yaratmıyor desemyalan olu ama bi yandan da Rispeeekkkk!! diye bağırasım geliyor. Al bunu tak kullan temizle falan... Hele bir de bu ilk kutu, iğnenin durduğu bir kutu daha var o da ahanda bu...

Bilemiyorum belki de sadece bana çok acayip geliyor. Ama matlaşış camın falan hastasıyım net bir şekilde. Evden çıkan birkaç kıyak obje daha var, küçük küçük.. Onları da zaman içinde koyarım belki. Size çok sevdiğim bir kelimeyi yazarak bu post'uma apansız bir son vermek istiyorum...

Tarator..

Ücretsizdir!!

2009-08-28T19:17:00.021+03:00

Blogger'a giriş yaparken kocaman ÜCRETSİZDİR! yazması çok acayip değil mi?.. Türk insanının beleşçi yapısına bir gönderme olmasın bu?..

Evet, işte daha önce sözünü ettiğim fotolardan bir kuple...

Aman ne eğlence!

Hanımımı kızdırmayın..

Amelie

Bitecek olan

Bitiyor olan

Manitu!

Bitmiş olan

Soğuk Su'dan gelen Limonlu Terlikler

Öbürsü gün

Öbürsü hafta

Maillere bakan bi manyak vardı yanımızda

Ama iyi eğlendik ha!

Manyak No:2

3'le Finito...

Efenim, iyi haftasonları... Ben kaçar.... Fiyuuuuvv...

Tatil fotoları...

2009-08-27T12:33:00.003+03:00

Şimdi öğle tatilini bekleyip picasa'ya upload ettiğim fotolara link verip çeşitli geyiklerle süslemek vasıtasıyla sizlere tatilimizlen ilgili fotolar vereceğidim, ve fakat ne alakaysa Picasa'ya ulaşım öğle tatilinde de blokaj (Websense! burn!!!) yiyormuş, dolayısıyla melsesef. Bu işi evden halletmem gerekiyor demek ki.. Onu da yapamıyorum, çünkü zaten geç vardığım evde bir an önce yatızlıyorum, hafta sonu da evde değiliz hiç.. Acaba 3G'yi zorlamanın tam sırası mıydı? Hmm...

Neyse şimdilik bununla idareten....Ass2D2

Botoflog'dan emilmiştir...

Oyh... Tatil

2009-08-25T12:50:00.003+03:00

Evet efenim, bundan 2 hafta önce tatilde olmaktan ötürü hiçbirşey post etmeyerek zaten gereksiz bir duruma yol açtıydım. Ve fakat sağolsun sevgili dostum pooromeo blogu boş bırakmadıydı, bitakım postlar attıydı, ortamı şenlendirdiydi.... di di di di....

Geçen hafta kendileri tatilde olduklarından muhtemelen benim de böyle yapacağımı tahmin ederek bakmışlar bakmışlar, göremeyince serzendiler kendileri, ne deseler haklılar. (Ama onların elinin altında internet varıdı... Ne tesadüf değil mi?!) Amacım gerçekten blogu boşlamak değildi gerçi, sadece gündüz Websense tahakkümü altındayım, akşamları da eve uğramıyordum. Yoğusam ikimizin de içinde olduğu bir takım tatil fotolarıyla süsleyecektim ortamları. Artık bu hafta eve gidebileceğim sanırım. Bugün- yarın veryansın ederim...

Hadi şimdi saat 13:00 olmadan post edeyim de tekrar tahakküm altında kalmayayım. yoksa en üzgün post, yayınlanamamış post olacak... Post, post, post, post, post, post, post, post, post,... Anlamını kaybetti iyi mi?...

The Beatles: Rock Band - 09.09.09

2009-08-13T11:57:00.009+03:00

Daha önce de yazmıştım ama henüz izlememiş olanlar için bu blog'a daha önce koymadığım giriş videosu. Özellikle ikinci yarısında çeneniz yere vurabilir.

9 Eylül'de çıkıyor!

P.S. lithaen tatilde ben de yarın gidiyorum. Bu aralar çok boşladık, dönünce kendimizi affettireceğiz.

Top benim ben de oynıycam!

2009-08-08T01:53:00.004+03:00

Gece 1:50 itibarı ile Jimi Hendirx dinlerken farkettim "All Along the Watchtower" benim için hakkaten çok önemli bir parça. Parça Bob Dylan'ın aslında, tıpkı benim ilk Guns and Rosesdan dinlediğim "Knocking on Heaven's Door" gibi. İtiraf etmek gerekirse "Mr. Tambourine Man"in Smokie yorumunu bile daha çok seviyorum galiba. Evet. Smokie. "Living Next Door to Alice" Smokie.

Bu adam müthiş parça üstüne müthiş parça yazmasına rağmen söylemese daha iyi gibi geliyor bana bazen (kızanlar olacaktır - özellikle sevmediğimden değil, başkaları daha iyi yaptığından).

Benzer bir etkiyi Bulutsuzluk Özleminde yaşadım hep. Nejat Yavaşoğulları? (atıyor olabilirim) her şarkı söylediğinde "bi .ktir git çakma Lennon" diyesim geliyor. Müthiş parçalar ve sözler yazan bu adam söylemese daha iyi sanki.

Bu sendroma "Top benim ben de oynıycam" sendromu adını veriyorum, buyrun buradan yakın. Hazdan haza koşmak isteyenler için tv kanalı tarafından sonundan kırpılmış bir Hendrix yorumu:

P.S. Haftaya kavuşuyoruz lithaen'im :)

SMV demiştim daha önce di mi?

2009-08-01T16:59:00.005+03:00

Size daha önce SMV'den bahsetmiş miydim? Sanırım atladım onu mal gibi, fakat şimdi tam olarak bahsetmeden yakın zamanda konsere geldiklerini ve gidediğimiz için üzüldüğümüzü de dillendirmek isterim. (Daha sonrası için bir post'a daha gebe bıraktım kendimi ama napiym, hakkaten hastasıyız Victor abinin..)

Olanlar oldu, üzüntüm artık 2 katına çıktı... HafifMüzik'ten görerek sizinle de paylaşmak için afırdığım bu videoyu sağolsun anlamam etmem diye bir arkadaş çekizlemiş.. Emeği geçenler için; El-kol ve kutsal sağlık..

SMV in Istanbul - Beat It from anlamam etmem on Vimeo.

Böhü... :'(

Being Human

2009-07-30T21:27:00.005+03:00

Alıştığımız anlamda televizyondan pek hoşlanmayan herkes gibi ben de bağımlı gibi dizi tüketiyorum. Bir dizi bulup yayınlanmış bölümler üçer dörder izleyip yetiştikten sonra madde bağımlıları gibi her haftaki dozumu beklemeye başlıyorum. iki haftada üç sezon izledikten sonra haftada bir bölüm beklemek şehir değiştirip arkadaşlarını özlemeye falan benziyor.

Neyse yaz sezonu gelip diziler tatile girdiğinde panik halinde ilginç birşeyler ararken BBC America'nın yaptığı (BBC amerika ne lan, Amerikan prodüksiyonu İngiliz aksanı) "Being Human"a rastladım. Bu yazıyı yazarken birinci bölümü izliyorum (Pilotu sayarsak ikinci bölüm).

Fena başlamadığını kabul etmek lazım. Bir evde birlikte yaşayan insancıl bir vampir, 156 IQ'lu bir kurt adam ve depresif bir hayalet. "Melrose Place meets Interview with a Vampire" diyebiliriz.

Şimdilik tek problem pilottaki senaryoya devam etmeyip kurt adam dışındaki tüm oyuncuları da değiştirmiş olmaları. Bir bölümde bayağı alışmıştım.

Üst resimdeki şimdiki ekip, alt resim pilot.

Salladın da salladın..

2009-07-26T19:22:00.010+03:00

Ne zamandır yazmadığım hep aklıma geliyor ve fakat düzgün bir şekilde bilgisayar başına geçip hiçbirşey yapamadığuım bir dönemdeyim. Sanırım senede 2 kere falan böyle bir dönemsel bir durumun kurbanı oluyorum. O yüzden hayatımda iş dahilindeki her konuda olduğu gibi sizi de salladım sevgi dolu blog böceği..

Yine böyle bir günde yapmam gerektiğine inandığım işleri maksimum derecede ertelemeyi gün boyunca başarabildikten sonra şu anda biraz daha erteleyebilmenin yokunu sizlere yazmakta buldum. İstedikten sonra bu ertelemecilik insana tuvaleti bile temizletebiliyor velhasıl. (Yahu o kadar da kötü birşeymiş bu blog yazmak demek ister gibi oldu ama ben aslen durumun vehametini belirtmek için yazmıştım, alınanlardan şimdiden özür diliyorum. Çünkü bilirim, alıngansındır a nazlı böcük.)

Bu arada arkada da EST dinliyorum, baya uzun zaman olmuştu dinlemeyeli. Ve 1 seneden fazla geçmiş adam öleli beri. Hala düşündükçe garip oluyorum. Sevgili poorromeom ODTÜ'de onları konserde yanyana, izlediğimiz günleri hatırlarlar, aynı bana ölüm haberini verdiği gün gibi.. aaah ah...

Gelelim aklıma gelen son hevese, (Daldandala oldu ama idare et) yinesinden severek oynadığımız, zamanında elime baya bir oyuncak ettiğimiz, hatta birönceki çalıştığım yerde herkesin beni kendisiyle andığı hevesimiz Yo-yo.

Yo-yo ma dokunma! (Öğ)

Bu keyifli oyuncağın elinize bulaşmasıyla beraber hevesli bir aranma durumuna gark oluyorsunuz. Çünkü aletin öğrenme eğrisi (learning curve'den direk çevirtme) gayet parabolik, bakınız şöyle.. ehm...

Yani başlarda kolayca öğrenirken akabinde daha da fazla çalışma gerektirdiği için sallanıyor dolayısıyla insanı hevesinden az da olsa edebiliyor. Ve fakat gerçekten etrafınızdaki insanların da hayretle karşılayacağı birkaç hareket yapmak için birkaç saat yeterli oluyor. Bir yandan da zaman içinde eliniz acıyor ve durum daha da beter bir hal alıyor. (Ulan şimdi farkettim de aslında baya sevdiğim birşeyi içinde bulunduğum manyak ruh hali sayesinde övmekten çok yerlere vurdum manyak mıyım neyim?)

Durumu kurtarmak için biraz da istatistiksel bilgi vereyim; Bende total 7 adet Yo-yo bulunmakta. Bunlardan birinin ipi sarı, birinin siyah, diğerlerininkiler beyaz (Önemi yok ama olsun..)

İşte o yo-yo lar! (Post'ta Milliyet tadı)

Bunlar zamanında para verip (Enteresan değil mi?) aldığım ve sonrasında daha değişiğini bulamadığım için bu kadar kalmış bir koleksiyon. (Gerçi şimdilerde D&R'da falan bunlardan başka ve yeni bir marka görmekteyim, aranızda deneyeniniz var mı? Nasıllar acaba?)

Bunlar arasında bir tane metal renkli var, onu saymayınız, onu frankfurt otomobil fuarında Mercedes'in stand'ında verdiler, saylanmaz. Ama bi tane de henüz evin neresinde bulamadığım, (bu yüzden de endişelendiğim) bir Yo-yo'm var. Sayı doğru yani. Endişemi gidermek için bir duble ateş suyu mu içsem? Bakınız size bir dublenin dolmadan önceki ve sonraki hali:

Bunlarım edepsiz gibi farklı türleri var bir de sevgili böcük, (adın da böcük kaldı iyi mi?) işte onları gösteren bir fotoğraf da çektim senin için, amaç aydınlanma olsun yeter ki...

Özel adlarını hatırlayamasam da bunlardan sağdaki regular, diğeri de string-trick Yo-yo'su olarak atabileceğim Yo-yolar. Kesitteki farkı farketmişsinizdir, soldaki kesit Yo-yo'yla oyun oynarken kendisini ipin üstüne tekrar oturtmaya uygundur, aradaki fark da budur.

Küçük bir lejand yaparsam az önceki fotoya; üstünde Mongoose yazan bana sağolsun poorromeo tarafından verilen ve bir türlü beceremediğimiz, Hyperwarp heavy wing nefis bir string-trickçi, Speed beetle yazan gayet eğlenceli bir regular (Mantar durduruculu), yeşil olan Ballistic (içinde 2 ağırlık topu var, oyun arzusuna göre değişik yerlere yerleştirebiliyorsunuz), Raider denen yine gayet normal bir regular, Fireball glow yazan da tek olayı fosforlu olmak olan ve berbat bir plastik rulmana sahip olan bir Yo-yo. Bunların bakımı-rulmanlarının yağlanması da var ama anlatmayacağım, zira viski bitti ve ben üşeniyorum. Zaten çok önemli de birşey değil ama eğlenceli.

Böylece bir psikosomatik (deterjan!) post'un sonuna daha geldik. O zaman bir sonraki post için teaser geçeyim, sizce bu nedir?

Twilight

2009-07-22T14:26:00.007+03:00

Kısa bir post ile Digg'den arakladığım ve Twilight konusundaki düşüncelerime tercüman olan bir resmi paylaşmak isterim:

Heves Mahsulleri Ofisi gururla sunar!

2009-07-19T19:01:00.008+03:00

Şimdii...

Birkaç gün önce lithaen bana "Jailbreak de güzel albüm lan" ile başlayan bir cümle kurdu. Oradan laf lafı açtı, dedik ki kendi ilk 10 albümlerimizi çıkaralım. Bundan bir saat falan sonra birimizde 27 birimizde 28 albümlük bir liste vardı (şaşırmadınız diye tahmin ediyorum). Biz de dedik ki iki listede ortak çıkan 9 albümü "Heves Mahsulleri Ofisi tavsiyesi" diye yayınlayalım.

Listeleri oluştururken birkaç kural vardı: "best of" lar yok, her kişi/gruptan birer albüm seçtik ve grubun hastası olsak bile sadece seçmiş olmak için albüm seçmedik (benim için Led Zeppelin buna iyi bir örnek)

Buyrunuz sırasız bir şekilde heves mahsullerini heveslendiren albümler:

Ayreon	The Human Equation
Beatles	Abbey Road
Dream Theater	Metropolis Pt. 2: Scenes From A Memory
Fiona Apple	When the Pawn...
Pain of Salvation	Be
Porcupine Tree	Deadwing
Spock's Beard	Snow
Thin Lizzy	Jailbreak
Pink Floyd	Wish you were here

Ortak olmayan albümlerimiz de şöyle:

lithaen
Anathema	A Fine Day to Exit
Beardfish	Sleeping in Traffic Part: Two
Camel	Mirage
Dave Matthews Band	Before these Crowded Streets
Death	Sound of Perseverence
The Flower Kings	Adam and Eve
Iron Maiden	Killers
Kansas	Leftoverture
Karmakanic	Who's the Boss in the factory?
Keziah Jones	Blufunk is a fact!
Megadeth	Rust in Peace
Metallica	Master of Puppets
Moloko	Statues
Opeth	Still Life
A Perfect Circle	Thirteenth Step
Sepultura	Chaos A.D.
Tool	10.000 Days

poorromeo
Pearl Jam	Ten
Dire Straits	Telegraph Road
Jethro Tull	Aqualung
Guns 'n Roses	Appetite for Destruction
Stevie Ray Vaughan	Texas Flood
Andrew Lloyd Webber	Jesus Christ Superstar
Rainbow	Ritchie Blackmore's Rainbow
Deep Purple	Machine Head
Rush	Moving Pictures
Transatlantic	SMPTe
King Crimson	In the Court of the Crimson King
Atomic Rooster	Death walks Behind You
Eric Johnson	Venus Isle
Fairground Attraction	First of a Million Kisses
Izzy Stradlin	Izzy Stradlin and the Ju Ju Hounds
Joe Satriani	Flying in a Blue Dream
L.T.E.	L.T.E. 2
Riverside	Second Life Syndrome

İşte ambiyans işte kurgu...

2009-07-10T00:31:00.003+03:00

İşte hayatta yer edinmiş bir hevesli daha, benim bikaç sene sonraki halim bunun gibi olabilir mi ki? Gerçi silah takıntım yok ama rockband gitarı falan var. Bi noktada heveslerimle şöyle bi foto çektireyim ben de... Bu arada don biraz ıslak mı ne?

Foto buradan

Tauntaun uyku tulumu

2009-07-09T13:45:00.005+03:00

ThinkGeek'in bir nisan şakası olarak ortaya çıkan bu uyku tulumu "Böyle şaka olmaz arkadaş! Bana yapılmasın!" diyerek iyice agresifleşen müşteri baskısı ve Lucas tayfasının da lisansı vermesi ile üretim aşamasına geçmiş.

Fiyatı henüz belli değil ama ben yetişkin boyunu almaya hazırım, lithaen ve sevgili eşine de çocuk boyundan alıcam, yamacımda yatarlar.

Astardaki bağırsak desenine ve ışın kılıcı şeklindeki fermuara özellikle dikkat çekmek isterim.

Zero Punctuation

2009-07-07T20:30:00.003+03:00

Başka bir manyaklığımıza dönelim: Bilgisayar oyunları.

Burada oyun yorumu yazmak çok anlamlı değil ama Yahtzee diye hitap edilen arkadaşın her oyunu yerden yere vurduğu ve bolca ağzını bozduğu oyun reviewları hakkaten çok eğlenceli. Buyrun bir örnek, beğenirseniz gerisi http://www.escapistmagazine.com/videos/view/zero-punctuation adresinde.

Who killed Amanda Palmer

2009-07-07T20:16:00.006+03:00

İlk önce biraz "celebrity gossip": Neil Gaiman bir süre önce karısından boşanmış, ve bir süredir Amanda Palmer ile birlikteymiş.

Amanda Palmer'ın kim olduğunu bir yıldır Gaiman'ın blogundan takip ediyordum. Eskiden "Dresden Dolls"un yarısı, sonra "Evelyn Evelyn" yarısı olan bu bayan oldukça ilginç biri. 2008'de "Who Killed Amanda Palmer" albümü çıktı, genel olarak çok delisi olmasam da oldukça hoş parçalar var.

Albüm ile birlikte Gaimanın yazdığı bir kitap da çıkacaktı ama henüz görmedim, sanırım aşağıdaki video o kitabın bir kısmından:

Bu ikilinin yaptığı belki en eğlenceli şey sözlerini Gaimanın yazdığı "I google you". Neil Gaiman'ın parçası olmadığını sandığım bir neslin itirafı gibi:

I Google you
late at night when I don't know what to do
I find photos
you've forgotten
you were in
put up by your friends

I Google you
when the day is done and everything is through
I read your journal
that you kept
that month in France
I've watched you dance

And I'm pleased your name is practically unique
it's only you and
a would-be PhD in Chesapeake
who writes papers on
the structure of the sun
I've read each one

I know that I
should let you fade
but there's that box
and there's your name
somehow it never makes the pain
grow less or fade or disappear
I think that I should save my soul and
I should crawl back in my hole
But it's too easy just to fold
and type your name again
I fear
I google you
Whenever I'm alone and feeling blue
And each scrap of information
That I gather
says you've found somebody new
And it really shouldn't matter
ought to blow up my computer
but instead….
I google you

Bunların bir de Jason Webley diye bir kankası var ki o da ayrıca süper bir arkadaş, buyrun bu da Amanda Palmer ile birlikte bir şarkısını söylerken:

Bu tayfayı da sevelim, takip edelim...

Dream Theater beni andı...

2009-07-04T20:09:00.003+03:00

Bu akşam, (hatta ne akşamı lan!) birkaç saat içinde İstanbul'da Dream Theater konseri var ve gidemiyoruz bu arada... Sen Ankara'da ben İzmir'de, nasıl şiştik belli değil poorromeo bey, bu da bize Kaipak olsun. (Ardarda postlarda tutarlılık önemlidir!)

Bir hüzün kapladı içimi, Sibel Tüzün..

Karmakanic

2009-07-04T19:08:00.005+03:00

Aslında sadece Karmakanic'den bahsetmeyeceğim. Olaya Kaipa-The Flower Kings-The Tangent-Karmakanic dörtgeninde ele almak gerekir. Haa, sakın ha o kadar yetkin'im ki hepsini adım gibi biliyorum, delicesine hakimim kanısına kapılmayasın ey okuyan. Biraz toparlama çabasıyla elimden geleni yapacağım. Buraya bi ön artizlik olsun diye yazdım isimleri..

70'lerde Kaipa diye bir grup çıkıyor İsveç'ten. Bu arkadaşlar zamanları için klasik progresif'in hasosundan yapmaya başlıyorlar ve dönemlerinde gayet nefizade bir yer ediniyorlar. Bu adamlar içinden bir tanesi var ki hele, Roine Stolt isimli garip saçlı gitarist bir amcadır, çok acayip ve ürkütücü bir potansiyele sahip olduğu için hiç durmaz. Gitar arsızı gibi, her bulduğunun peşinden gitmiş ama başarıdan da başarıya koşmuş garip bir kişilik. Neyse dağılmayayım.

80'lerde Kaipa'nın bir miktar durulmasını takiben (Artık aralarında ne geçtiyse!Eltiler bozuşmuş dediler bana!) 90'larda The Flower Kings diye bir grubun temelleridne yer alıyor bu arkadaş ve gerçekten müzik dünyasında gayet olumlu birsüür çalışmaya imza atıyorlar 99 senesinde bu gruba başka terbiyesiz bi arkadaş katılıyor o da Jonas Reingold denen insan. Kendisi fretless takıldığı bassıyla ve ucuzdan dokunduğu keyboardıyla gruba süper bir hava katıyor. İşte bu arkadaş'tır ki Karmakanic'e ön ayak olmuştur.

(Parantez vakti: Şimdi bu prog dünyasında herkes herkesle seviştiği için hepsi birbirinin projesinde çalışıyor. Bu adamlar berabercene The Tangent denen süpergrupta da yer aldılar. Hakeza Flower Kings'in züper Adam & Eve albümünde hastası olduğumuz Daniel Gildenlöw de yer alır. Harbi biz daha neden bahsetmedik Pain of Salvation'dan? poorromeo, protesto ediyorum cicim? Yani senin anlayacağın bu alemlerde kimin nesi nerede belli değil gibi. Aslında belki de progresif alemine her sene yüzlerce albüm çıkaran tek bir grup olarak bakmakta fayda olabilir.)

Konumuza dönersek, The Flower Kings sevenler Karmakanic'e yabancılık asla çekmeyeceklerdir. Her ne kadar birbirinin uzantısı olan gruplar olmasalar da Tag'leri değiştirsem farkı anlar mısınız onu bile bilemiyorum aslıdna. Fakat bu grup bana çok daha az teknik ve daha duygulara hitap eden bir grup profili çiziyor. Ki bu iyi birşey, bazen çok teknik olan, aslında nefis olduğunu bildiğiniz ama dinleyemediğiniz gruplar olabiliyor. Dur yahu kendi adıma konuşaydım keşke. Velhasıl, özellikle son albümleri "Who's the Boss in the Factory?" dinlemeye değer, sizi genel akışıyla içine alacak güzel bir albümdür kaçırmayın diyeyim...

İnside/Out da güme gitti...Teee.....

Noluyor?

2009-06-29T12:53:00.000+03:00

Neden susuldu diyenlere. Birtakım tatsız gelişmeyle uğraş oldum. Bu noktada da pek tadım kalmadı. Biraz vakit geçsin hele de ben ne yazacağımı az çok biliyorum...

haa, unutmadan, dünya Endüstriyel tasarım günü kutlu olsun.. Ne kadar umrunuzda olur bilemem ama..

Savage XL

2009-06-22T22:07:00.009+03:00

İşte size bir bebek!

Heheh.. Şimdi bundan yaklaşık 4-5 ay önce eşimin de gazıyla (Rispek!) her türlü bu tarz hevessel ve güzel şeye yapıldığı üzre parayı basmak suretiylen bunu aldık biz. İlk aşamada sağolsun işyerinden arkadaşım, kendisi hem buna ilgili, hem bu konuda bilgilidir, bana yardımcı oldu. Bunun lanet bi alışma (rodaj) süreci var malesef. Çok zorluyo o dönemde, resmen otur kalk otur kalk avurtların ağrıyor, hatta pull-start yüzünden ellerin su topluyo falan. Pis bişi yani ama eğlenceli de bi yandan.

Bi süre bizim buralarda sahilde falan oynadık biz bunla. bi durdu bi çalıştı neyse sonund alıştı allahtan. Fakat nedense üşengeçlikten falan bi şekilde kıçımızı kaldırıp gidip bi kum alanda oynamadıydık. Sonra bu poorromeo geldi İzmir'e. Geldikten sonra aleti de yanımıza alıp bi miktar ıssıza doğru uzandık. Fakat gel gör orada heryer ya ot ya da asfalttı; biz de kontrolü daha kolay diye asfaltta türlü türlü oyunlara verdik kendimizi yine. Bu sırada da inceden bi ayar olayına giriştik. Biz ayarı verdikçe (giving the setting..) alet kendine geldi, gazı düzgün almaya başladı, vitesleri geçizlemeye başladı.Ama herşey ondan sonra oldu...

Biz öbürsü gün bi şekilde de onun akrabaları ziyaret/eğlence kombo falan fıstık derken kendimizi elimizde bu aletle Çeşme civarlarında buluverdik. Orada da (hala anlamamışız yav mal gibi) gidip kimsenin olmadığı yazlık sitesinin taş sokaklarında bi yukarı bi aşağı gidip gidip geldik manyakçasına. Ama ayara da devam edip aleti resmen ayar manyağı ettik. Ama şerefsiz giderek baldan tatlı bi kıvama gelmeye başladı.

Velhasıl nedensonra aramızdan bi sivri akıllı (sanırım poorromeo) "Lan şu aşağıdaki toprak araziye de verizleseydik aleti" dedi de oraya doğru inip aletin toprak üstündeki performansının şahaneliğini görünce kafamızı yerden yere vurduk resmen. Neden bunu daha önce düşünememiştik a okuyucu? Aletten o ana kadar aldığımız zevk toplamını bariz bi şekilde katladı kendisi, toprakta ilahlaştı, o ilahlaştıkça biz verdik gazı, biz verdikçe o bastı. Velhasıl benzin bitince kös kös evimize döndük.

İşte o ilahlaşma!

Veee.. Sonuç...

viyk viyk viyk viyk viyk... (Also see this)

Sen sen ol okuyucu benim gibi gidip böyle şeylere para harcarsan git toprakta oyna, yemişim asfaltını...Net konuşuyorum, gelme üstüme...

XKCD

2009-06-22T21:18:00.006+03:00

A webcomic of romance,
sarcasm, math, and language.

Belki benim içinde olduğum belirli bir insan grubuna hitap ediyordur ama arada bir http://xkcd.com'a bakmanızı öneririm. Sevdiğim birşey görünce ben de buraya post ederim. Mouseoverla bakılan yazıları da atlamayın.

King ne?

2009-06-17T23:06:00.009+03:00

Sizlere de oldu mu bilmiyorum ama çocukluğumuz boyunca gördüğümüz ama ne olduğunu tam anlamadığımız ve bizi ürküten bazı şeyler vardır. Benim için nedense ilk başlarda plak ya da poster boyunda görüp tatlı tatlı tırstığım şeylerden biri şuydu:

Bu King Crimson'un "In the Court of the Crimson King" albümünün kapağı. Belirli bir nesil ve merakta birsürü evde çocukların kabuslarını süslediğine eminim. Bunun yanına beni etkileyen kapaklara örnek olarak yanına anlam veremediğim ama hastası olduğum Sgt. Pepper's ve aslında bomboş olmasına rağmen içimin ısındığı The Wall'u koyabiliriz.

King Crimson oldukça garip bir grup. Geçirdiği birsürü personel değişikliği vb. yüzünden kim ne yapar anlatmak zor. Hatta bir dönem iki davulcu ve iki basçıları bile olmuş sanırım. Genelde sabit kalan kişi Robert Fripp isimli gitar dehası. Yanlış hatırlıyor olabilirim ama frippatronic gitar diye bir kavram bile var galiba. Ayrıca bie dönem bunların basçılığını yapmış ve ardından Liquid Tension Experiment ile de çalmış Tonv Levin'e de hasta olduğumu da belirtmeden geçemeyeceğim.

Daha yeni ve süper başarılı olan Three of a Perfect Pair ya da Thrak gibi albümleri lithaen benden çok daha iyi anlatacaktır size ama çok daha eski olan In the Court of the Crimson King benim alanıma giriyor. 1969'da çıkmış bu albüm hiç dinlemediğinizi sansanız bile muhtemelen size tanıdık gelecektir.

Mıy mıy vokal olsun, enstrümanların tonları olsun direk dönem kokuyor ve hastasıyım. Ama bir şarkı tüm albümden ayrı bir anlam taşıyor benim için...

21st Century Schizoid Man isimli bu parçayı bugün bir albüme koysanız sırıtmaz. Gerek kendisi gerek içine gömülmüş "Mirrors" hala her dinlediğimde bana "vay babam vay" dedirtiyor. Sözleri bile hala geçerli:

Death seed blind mans greed
Poets starving children bleed
Nothing he's got he really needs
Twenty first century schizoid man.

Şimdi bana daha güncel dediğin şey bu mu diyebilirsiniz ve haklı da olursunuz ben de size Jethro Tull ile cevap veririm:

Oh, we wont give in,
Let's go living in the past.

Bugün İnternet iyi mahsül yapmış...

2009-06-17T21:04:00.002+03:00

Ankara'dan poorromeo için gelsin bu klip..

Source: (MocoLoco)

Daha havalı bir dövme varmola?

2009-06-17T20:53:00.001+03:00

Thumbs up! Gerçek değilse bile fikire bravolarımı sunuyorum...

(Source: Core 77)

The Corinthian!..

2009-06-17T12:30:00.006+03:00

Eğer ki, "Yok kardeşim, ben hiç duymadım böyle de bişey, ne ola ki?" diyorsan ahanda Corinthian bu:

Bu şekilli mi şekilli arkadaşın bildiğin göz yuvalarında ağızlar var. Gayet afiyetle de göz yiyor. Hatta bu şekil, ölen adamın gözünden son anlarını bilem görüyor. Ağızlar her anlamda aktif olsa gerek. Yani nefes alıyor konuşuyor, bildiğin ağız. (Gözü kokar mı lan bunun? Yada gözüylen sigara içme olayına girmiş midir.. Ben olsam kesin girerdim. Hoşgeldin iki kişiliğin sultanı şizofren bünye..) Evet, bu Freaky yaratık abi, Sandman'de beni en çok ürperten karakter olmuştur sağolsun. Bir şekilde böyle bir yaratığın düşünülmüş, ve kısmen de olsa vücuda getirilmiş olması gerçekten beni biraz ürpertiyor. Ama bi yandan da karizmanın hasosuna sahip, onu da hemen teslim edivereyim...

Gerçi Kâbus'un fiziksel karşılığı olan bu şahsiyet için sans-karizma bi yapı nası olurdu onu düşünemiyorum ama, (Ne de olsa güçlü kötü adam/sarkastik karakter severiz, sempatimiz vardır.Bkz.) yine de sanırım bu karakter tasarım olarak herhalde korku fikrinin en iyi betimlemelerinden biri olsa gerek. (Bana Freddy Krueger gibi zavallı şaklabanlarla gelmeyin kardeşim!) Zaten hemen Ekşi'den afırtladığım bir link'de beni doğrular nitelikte, sanırım eninde sonunda genel geçer bi hevesli bünyeyim.

Sandman konusunda daha çok bilgi illa ki poorromeo'dan gelir... Bekliyoruz hepbirlikte...

Saçma mı? Saçma mı dedin?...

Ayrıca, Websense'in Tahakkümünde geçen 2,5 yıl!! Kahrol Websense!.. 3G bi gelsin, kim tutacak olum beni ha? O zaman son gülen ben olacağım!.. Ben olacağım!!!...

NIHAHAHAHAHAHAHAHAAAA!!!!...HAAA!!!

Róisín Murphy

2009-06-14T01:28:00.002+03:00

Bir de baktım ki blog'u her tarafından metal ve rock akıyo.. Tamam metalciyim ezelden beri ama, bi yandan da saygı duyduğumuz bazı tadlar var, yok değil... Bunlardan ilki de bu bağyan.. Tek kelimeylen hastasıyım. (Rois-heen diye okunuyomuş, okuyucu.. Aman bilgin olsun. Hande Yener bile biliyomuş bunu, ben ondan öğrenince yıkıldım, sana bişey olmasın...)

Bu hatunun Moloko zamanlarında hastası oldum ben. Aslında "Moloko zamanlarında" demem belki biraz ayıp olur, çünkü grup var iken ben grubu sevmezdim çok. Şöyle ki, o zamanlar çalışma alanımızı paylaştığım Mimar arkadaşım hastasıydı ve ben de o zamanlar çok sarkastik metalci olma modundaydım (Tabi ki...) ve habire dinleme durumunda kaldığım bu garibimsi gruptan da pek haz etmiyordum dolayısıyla. Sonra sonra bazı şarkılarını dinleye dinleye inceden bi hastası olma durumu yaşadım. Öncelikle hatuna sonrasında genelde grubun tadına pek alıştım. Akabinde saçmasapan bir şans eseri tam benim tatilimin olduğu bir dönemde Çeşme'ye (o zamanlar Kum Beach diye bi yer vardı) konsere geleceklerini öğrendim, (sanıyorum 2003) gittim üstüne bir de güzel bir yaz akşamında müthiş bir plaj konserinde bunları dinleme fırsatı yakaladım. Ama nasıl güzeldi anlatmamın imkanı yok, orada olmak hakkaten lazımdı. Tüm konser beni herşeyiyle acayip etkiledi. Artık dönüşü olmayan bir yola girivermiştim. (Acayip tavsiye, açın yutubu yada muadili her ne varsa, bir konser kaydı seyredin... Bi fikir versin bünyeye. Empati'de youtube açılımı...)

O konser de tam en son zamanlarına denk geldi, grubun beyniyle solist ayrıldılar, grup da dağıldı. Ben gerçekten acayip üzüldüm, ama kadının akabinde kendi solo çalışmalarına devam edeceğini öğrendiğimde yüreğime biraz su serpilmişti.

Kısa keseyim, daha sonra kendi solo albümlerinin hiçbirini Moloko albümleri gibi benimseyemedim. Ama gerçekten altyapısıyla ve tarzıyla gayet kendine has işler onlar da. Baya baya dinliyorum. Kendisini buradan öpüyorum, Ankara'daki halama selam ediyorum...

Riverside olgusu

2009-06-12T00:06:00.006+03:00

Miliba,

Geçen haftalarda çıkan yeni albüm şerefine bi Riverside yazayım dedim.

Şimdi müzik dünyasında birtakım adamlar var, benim bu adamlar için özel bir tabirim var ama şimdi burada telaffuz etmeyeceğim. Bu adamlara örnek olarak Ian Anderson (Jethro Tull), Neal Morse(Spock's Beard), Daniel Gildenlow(Pain of Salvation), Mikael Åkerfeldt(Opeth) ve Steven Wilson(Porcupine Tree)'ı verebiliriz. Bu adamlar yememiş içmemiş (muhtemelen aileri de yememiş işmemiş) ve seksen tane enstrüman çalan süper şarkı söyleyen ve en önemlisi müzik yazan adamlar olmuşlar. Bu adamların ortak özelliği gruplarında müthiş müzisyenler olsa da grubu taşıyan ana eleman olmaları. Yanlarına beni verseniz taşırlar öyle diyim.

Bu tür adamların yakın zaman örneklerinden biri Mariusz Duda adında Polonyalı güzide bir kardeşimiz. Taşıdığı grubun adı da Riverside. Bu amca grubun basçısı, vokalisti ve ana müzisyeni olarak çalışıyor. Özellikle bas tonu ve sesi pek başarılı.

Ben Riverside ile ikinci albümleri (Second Life Syndrome) çıktığında tanıştım. Benim az çok takip ettiğim progresive alemlerinde bayağı olay olmuştu ben de hastası olmuştum. Porcupine Tree, Pink Floyd ve bir meblağ Dream Theater arası bir havası olmasına rağmen kendine has sesi olan ve akılda kalan bir albümdü.

Sonradan ilk albümleri, ilk albümle alakalı çıkan bir EP, ve sonra çıkan albümleri de edindim. Second Life Syndrome kadar olmasa da hepsi oldukça başarılı (Son albümü henüz sadece üç kere dinleyebildim o yüzden yanılıyor olabilirim)

Gel zaman git zaman yeni çıkan dahil iki albüm daha çıktı, iki kere de canlı dinleme fırsatı buldum. Sahnede çok animasyonlu olmamarına rağmen nefis performansları ile, biraz da mariusz'un sevimliliği sayesinde iki konser de nefisti.

Progressive benim neyime diyor, ama radyoda dinlediklerinizden gizli gizli de bayıyorsanız bir deneyin belki seversiniz derim. YouTube'u çalışanlar için iki sene önceki Masstival konserinden bir parça da koyuyorum. En önde sahnenin solundayız biz hehe.

Metalci bünye

2009-06-11T21:09:00.003+03:00

Geçenlerde pek muhterem düygü hanımların extrem blog'larında (!) yazdıkları Modern sabahlara mektuplar isimli post'larını görünce dedim amanın ne kaddar da güzel bi fikirdir bu...

Şimdi, Modern Sabahları bilen bilir herhalde. Yine beni de az çok bilen herkes de bilir ki gerçekten eskiden beri delicesine dinlerim adamları çok severim hakatten. Ankara'da hemen her sabah (sabahlamalardan mütevellit) dinlerdim. Akabinde okul bitişi-askerlik ve de İzmir'e yerleşmeden sonra da Podcast olayına girmiş olduklarına çok sevinerek dinelemeye devam ettim. İlk günlerinden beri tüm podcastleri adeta mevcut. Arşiv bile ettim neredeyse. Buradan kendilerine selam olsun...

Neyse bu ara iş yoğunluğundan biraz geriden takip ettiğim için bugün 7 mayıs tarihlisi dinledim de konu da Metal olunca dedim dem vurayım heman... Ne kadar da hastası olduğum bir konudur kendisi diyerek... Bir yandan da diğer post'ların aksine bu sefer varmak istediğim bir nokta bile olabilir. Göreceğiz...

Şimdi beni Metal'e başlatan kasede (Dikkat kaset! aşağıdaki CD kapağı ama olsun..) gelelim, ahanda aşağıda:

Bi kere lise 2 metal için genç bi yaş sayılmaz. Geç başladım ben ama kısa zamanda dudak tiryakisi kıvamına geldim. Öncesinde bitakım rockvari girişimlerim de vardı ama, tam ama tam anlamıyla, bilinçsiz bir dinleyici durumundaydım. O kadar bilinçsizdim ki lise'de 2 kere Bulutsuzluk Özlemi konserine bile gittim. Fuar açıkhava'da şimdi beni çok utandıran bir Haluk Levent konseri seyrim bile oldu... Ğğğ... Tamam okuyucu noolur bi tiskinme...

Bi de bişeyi yaparken bokunu çıkartma huyum da vardı zaten, o zaman mp3-internet neyin de yoki, salak bir ajandam vardı, sağdan soldan bulduğum bütün iron maiden şarkı sözlerini oraya yazıyordum, ne gereği vardıysa açıkçası... Ama böyle gelişti olay..

Velhasıl bu süreci daha Metallica baskın bir dönem takip etti. Bu süreç sonu zaten Lise sonuna denk gelir ki, zannımca Iron Maiden, Manowar, Megadeth ve Metallica ve de bi miktar yan mediocre grupları harmanlamış adamı ÖSYM genelde ODTÜ'ye atıyo. Sınav falan biraz yalan. Bak pek kimse bilmez bunu okuyucu..

ODTÜ'de iyice bişti bu dinlenenler zamanla. Hafif bi kabak tadıyla da beraber bissürü yere birden dağıldı. Ama gerçekten, müzik zevkim dağıldı adeta... Bir anda temelde rock bağlantılı bin tane şey dinlemeye başladım. Bi yandan da delirtici bişey bu tabi ya, neyse.

Velhasıl daha da uzatmaya gerek yok, son durumumu şurada görebilirsin yersen. Sağolsun iTunes'um ilk iPod'umdan beri tuttuğu tüm şarkı countlarını scrobble ettirdiği için 34 bin'lik bi istatistik var orada. (2005 Haziran'dan beri!) Gerçi hala düşünüyorum eskiden dinlediğim şarkıların da bi sayısal istatistiğini bi şekil yükleyebilsem sonuç ne olur diye. Sanırım orada Pain of Salvation'ın üstünde kafadan Iron Maiden/Metallica ve Megadeth olurdu. Gerçi Megadeth hala ilk 11'de. (No cheating!)

Bi de blogdaşım poorromeo'nun durumu var tabi. Şimdi bu adam da Bebelikten Beatles'la gelmiş lu aralar beni de fena pelesenk etmiş bi adam. Eğer ki istatistiki bilgi birşey ifade ediyorsa, lastfm'e göre adamla evlensek yeridir :] (Tabi bunda son senelerde onun etkisi altında çok kalmışlığım da bir gerçek olarak karşımızda duruyor, ben biraz emiciyimdir o konuda, kabul...) Ama adam sonuçta metalci hiç olmamış. Adam şimdi Iron Maiden'ı benden çok dinliyor muhtemelen. Ama o Beatles'dan doğru Rock temelli gelerek, ben de Metal'den, Black/Death metalden (Hail Chuck!) falan geçerek şu anda yüksek oranda Progressive'de sevişir duruma gelmişiz. Bi acayip aslında.. Herkes farklı yollardan aynı yerlere nasıl da gelebiliyor değil mi?....

yaaaaaa, yaaa...

The Graveyard Book

2009-06-10T21:24:00.012+03:00

Rattle his bones

Over the stones
It's only a pauper
Who nobody owns

Önce itiraflarla başlayalım. Bir süredir şaşırtıcı derecede az kitap okuyorum. En azından alışkın olduğuma kıyasla. Ama ne zaman Neil Gaiman, Tom Robbins ya da sevdiğim birinin yeni bir kitabı çıksa heycanlanıyorum. Bir süredir kitapçılarda bakınıyordum (kabul edelim amazondan ısmarlamak fazla kolay) ama The Graveyard Book'a hiç beklemediğim bir anda İzmir'de rastladım. Aslında bir çocuk kitabı olarak geçmesine rağmen Stardust gibi herkese hitap ettiği söylenebilir. Hatta çocuklar için uygun olmadığını iddia edeenler bile var. Kitabın ilk cümleleri sebebini gösteriyor:

"There was a hand in the darkness, and it held a knife.

The knife had a handle of polished black bone, and a blade finer and sharper than any razor. If it sliced you, you might not even know you had been cut, not immediately.

The knife had done almost everything it was brought to that house to do, and both the blade and the handle were wet"

Ben Neil Gaiman fanatiği olduğum için bu konuda oldukça taraflıyım ama okumanın çok keyifli olduğu bir kitap. Daha da güzeli Neil Gaimanın kendi sesinden dinleyebileceğiniz audiobook hali. Harper-Collins sağolsun ilk chapterı widget olarak yayınlamışlar, vaktiniz olduğunda dinleyin, etkilenin, mutlu olun.

Müziklerini de Bela Fleck yapmış. Bu arada bu da bendeki baskının kapağı:

Bunun ardından Çin ile alakalı olacağını tahmin ettiğim sonraki kitabı bekliyoruz.

Arkadaşım, bu ne dejenerasyon!

2009-06-08T22:23:00.001+03:00

Bu kültür yuvası, bilgi deryası blogumuzun boka sarması (mecaz değil) iki haftamızı aldı yahu! Ben sizi kendinize getirecek bir post yazayım da hem kulağınızın pası gitsin hem blogun kültür ortalaması artsın.

Yakın zamana kadar bir yiğit vardı Jeff Healey adında, benim gibi fındık fıstık filimlerin hastası olanlar belki hatırlar, Roadhouse'ta oynamıştı zamanında. Hatırlamayanlar için geliyor:

Bu ikisinin bir arada olduğu herhangi birşey nasıl kötü olabilir ki?

Bu noktada Patrick Swayze hakkında kurduğum bu cümlenin engin maço imajıma vurduğu darbeyi de kabullenmek durumundayım.

Geçen yıl 2-3 yaşından beri başına bela olan ve ömrünü kör geçirmesine ebep olan kanserden kaybettiğimiz Jeff Healey'in mükemmel bir performansı ile sizlere veda ediyorum. üşenmeyin sonuna kadar izleyin...

Bu arada adamın bir noktada gitarı BİTİRİP hayatını caz trompetçisi olarak sürdürdüğünü de belirtmek isterim.

Bu arada ekip Marcus Miller (Bas), Steve Jordan (Davul) ve Dr. John (piyano). Ezbere sayabildiğime göre "fena" adamlar değiller hehe...

Jeff Healey - See The Light

Arapağs!..

2009-06-08T21:19:00.000+03:00

Pek muhterem arkadaşım AvisDurgan (a.k.a Mösyö Durgan, daha uzun oldu ama olsun..) sağolsun varoluşun tinsel osuruklarıyla kokuttuğu blogunda bizim bu naciz girişimimize yer vermiş, şimdi onu kara çıkartmak olmaz.. Hemen bir entry'e koşayım...

Bu pek hevesle anlatılabilecek birşey değil belki bazılarınız için ama, yine de işte intro: size bugün bir şeyden bahsedeceğim, bahsedeceğim şey bu: bir tür internet mémé'si.. (Ercik efendi'den quote gözlerden kaçmış olamaz..) Bilen bilir, bildiğinie de muhtemelen pişmandır 2 Girls 1 Cup diye bir öğe var intirneğtte.. Bu o kadar işlenmiş bir konu ki aslında, her gören tanıdığına gösteriyor, her yeni tanıdığına gösteren de onun videosunu çekiyor. Öyleki yutubu bunun, şunun ve hatta bunun gibi birsürü reaction video ile dolu.. Şahsen seyretmemiş olanlar için girip aramalarını ve bulmalarını önermem ama ben çok da etkilenmedim hani... (diyerek challenge'ı ortaya bırakıyorum, alan alır hehe)

Ve olaylar şöyle gelişir.. Bu mémé'den uzun süredir haberdar ve öncesinde bana bahsetmiş (ve fakat kendisi tecrübe etmekten imtina etmiş) olan poorromeo bu konularda oldukça cengaver olan sevgili eşime bize geldiği bir haftasonu tatilinde kazara bahsedince tabi ki bu mémé'yi seyretme konusunda eşim tarafından yoğun bir baskıya maruz kaldı. Bir anda ne olduğunu anlayamadan bulunulan içme mekanından kendini eve ışınlanmış bulan poorromeo, laptop'ı karşısında görüp bir kenarda da kendini çeken kamera'yı farkedince artık herşey için çok geç olduğunun farkına varmıştı. heheh..

Eh biz de seyrettik ve bir reaction video da çektik işte size video'dan bir sahne.

Belki de video'nun kendisini koymam daha şık bi hareket olurdu ve fakat gerçekten uğraşmak istemiyorum sayın bulantıya yakın okuyucu...

Velhasıl ben kepçır'da da gördüğünüz üzere çok etkilenmedim, nedense daha da feci birşey bekliyordum sanki böyle birşey mümkünmüş gibi... Ama Yani, ne bileyim, herhalde sen bunu midesizlik oalrak adlandırırsın hehe..

Eğer ki çok merak ediyorsan işte sana biraz mizansen...

Poorromeo'cuğum bu kadar hatırlamak istemediğin bir konuda post yapmamı nasıl karşılarsın bilemedim ama sana şimdilik sadece "pwned!" diyebiliyorum..

Al sana bir de XKCD yorumu:

Not:bir de LongCat var, ama ondan ben bahsetmesem de olur, ne de olsa yığrenç değil...Top karşı yarı sahada...

Verin sağlıcağı sağdan soldan...

Beatlemania

2009-06-02T13:13:00.003+03:00

Merhabalar,

lithaen bana laf atmış ben de olaya açıklık getireyim dedim. Bu hafta yine birkaç matine Rock Band olayına girdik, gelecek hafta çıkacak olan Iron Maiden pakedi ile heyecanımız daha da arttı. Dile kolay 8-9 şarkı. Ama beni daha da heyecanlandıran bir konu var onu da burada anlatayım.

Bilen bilir bende ciddi bir Beatles manyaklığı vardır. Rock Band'e olan merakım da aşikar. Adamlar beni düşünerek şöyle birşey çıkartıyolar (09.09.2009'da):

Üçlü vokal harmonileri, en az 45 beatles şarkısından oluşan bir soundtrack... İnsan daha ne ister.

Adamlar tüm enstümanların Beatles versiyonlarını da çıkartmışlar, ama gidip bi tur da bunları alacak kadar delirmedim (Henüz...)

Özellikle Paul McCartney basına hastayım...

Herkesi daha nice Rock Band partilerine bekleriz.

Canım benim..

2009-06-02T12:34:00.000+03:00

Okuyucu,

Vallahi çok meşgale aldı beni benden. Ama sana söyliyim, haftasonu poorromeom ile beraber Ankara'da eğlendik, özlem giderdik... Pek hoş'tu herşey. Yine de zamansal gerekliliklerden ötürü malesef yeterince doyamadık birbirimize ama olsundu, bu da bize bir süreliğine yetsindi..

Bu buluşmayla ilgili kendisi de benden çektiğimiz fotolardan bir demet bekliyor, belki bir-iki tanesini buraya korum da siz de ucundan görersiniz.. Benim Küçük Emrah hallerim, Neandertal hallerim... Bunların hepsi mevcut. Tabi bunların hepsi başka bir Heves Mahsülü Rockband başında gerçekleşti. Poorromeom istersen bununla ilgili ve de yolda olan Beatles oyunuyla ilgili patlat bi post da, ben akşama şu resimleri hazırlayana kadar da, neşemizi bulalım...

Bunun dışında iş-güç falan fıstık.. Tasarımcı mıyım yoksa teklifçi mi? Tamamen karıştı ortalık...

Tabi Post'u da bir görsel olmadan bitirmemek lazım; yoksa tat vermez, değil mi sevgili okur?

Yaaa Yaaaa...

Ver animeyi, ver mangayı...

2009-05-28T12:57:00.001+03:00

Aslında mavi kaplı örümcek adamlar, zagorlar ve kızılmaskelerle bu işlere başlayan biri olarak genel manga trenini biraz kaçırdım. Ya da tren için erken geldim de denebilir. Animelere sonradan yüzeysel denebilecek bir merak salsam da (Cowboy Bebop, Ghost in the Shell, Samurai champloo vb.) tekleme bazı şeyler dışında pek manga okuduğum söylenemez...

Blade of the Immortal bu konuda çok ciddi bir istisna, zira okudurken en çok keyif aldığım çizgi romanlardan biri haline gelmeyi başardı. Aslında sadece başka çizgri romanların arkasında çok fazla reklamını görüp merak ettiğim için bir sayısını almıştım.

Hiroaki Samura adında ne adını duyduğum ne başka bir işini gördüğüm bir adam tarafından yazılan ve çizilen bu şaheser zamanında bayağı ödül de almış (1994-95 çıkışlı sanırım).

Bu tür şeylerle ilgilenen herkese şiddetle tavsiye ederim. Şaşırtıcı derecede derin hikayesi ve bazen biraz vahşi olabilen ancak her zaman estetik olan müthiş karakalem çizimleri ile harika birşey. Ayrıca geçen sene anime olarak da çıkartmışlar bu aralar izleyeceğim.

Size ilk cildinden bir panel...

Yalancısın sen yalancığğ...

2009-05-28T12:33:00.000+03:00

Evet biliyorum, ne kadar da kolpa bi insan olduğum daha ilk postumdaki sözümü tutmayışımdan belli. Ve fakat öğle tatiline gelinmiş bir gaz olarak bak arada verdiğim Constantin gazına sevgili hevesli okuyan..

DT yorumu yazacaktım ben he mi? Ehm.. Şöyle ki, ben şu tarih itibariyle ikinci CD'den bir gıdım koklayamamış bir adem evladıyım malesef. Dolayısıyla sana "cover'lar şöyle güzel, böyle nefis" diyemiyor, hatta porromeo'nun daha da iddia ettiği gibi "Dream Theater artık bir cover grubu olsun!" hiç diyemiyorum. Bakmak lazım.

Albümün dinlediğim kadarına gelirsek.. Öznelikle sevinerek diyorum ki, bu albüm çok da hastası olmadığım Systematic Chaos albümünü döver. (Constant Motion abimize laf yok, canımdır..) Albümdeki The Shattered Fortress şarkısının eski albümleri dinliyor duygusunun yaratacağı garip hissin açılımını zaten daha önceki postlardan birinde vermiştik. Bunun dışında şarkılar birbirinden ayrı ayrı takılıyor, ve yer yer bir black metal havası da hissediyor insan. (Bkz.A Nightmare to Remember'ın sonu) Double Crosslar bele bele veriliyor ha ver ediliyor. O da güzel bi referans tabi, en azından benim için. Wither parçası sevgilileri bir araya getiren balladımsı şarkılarımızdan biri, "Böyle içlerim sel oldu aktı" dedirtmeye çalışıyor insana. The Count of Tuscany sanırım şimdiye kadar en keyifle dinlediğim parça oldu.

Ha kötü bi yorum olarak ne diyebilirim? Aklımda en çok hangi şarkı kaldı? Buna bir cevabım yok.. Gerçi daha destur hakkaten yoğunluktan bi düzgün dinleyemedim (Ne yazıyon ulan bebe!), olur diye düşünüyorum. Bi de tabi bi değişiklik yok, tarz olarak Dream Theater Dream Theater'lığını yapmaya devam ediyor. Fakat albümde scope daha geniş, her türlü taddan var, hakkaten Systematic Chaos'un beni tiskindiren "monoblokluğu" yok. Ha, bi Octavarium gibi de değil ama.. Bak onu da bil :D Feci arada bırakırım!...

Bak yine öğle tatili bitiyor, ben hele bi link'leri de ayarlayıp ver edeyim şu post'u... 2 günde ne post ettim be arkadaş! Vallahi bi de gün içinde ulaşabiliyo olsam neler yapıcam demek ki...

Al bak, adam da içliymiş meğer!

2009-05-27T12:49:00.001+03:00

Constantine abimizin de Websense için söyleyeceği birşeyler varmış meğer!...

Sanırım ben bu blog'un bi kısmını Websense'e hakaret için kullanıcam... Böhü...

En son en okudum ki?

2009-05-27T12:24:00.000+03:00

Vallaha da bunu okudum en son. Aynen bu, kapak da bu. (Ne demekse artık...) Bu bendeki 4. Hellblazer. Daha önce serinin ilk sayısının Türkiye'de çıkanını (İlk Günahlar / Original Sins) ve sonlarına doğrularından 2 tane (Empathy is the Enemy ve The Red Right Hand) okumuştum. "Hepsi arasında en sevdiğim..." diyebileceğim bir farkındalık durumunda değilim sanırım fakat bu sayıdan çok hoşnut kaldığımı söyleyebilirim.

Neden mi? Bi kere çok nefis bir ağır aksan durumu var. İngiliz ve civarı (Briton mu desem?) aksanlarının çok iyi bir kullanımlarını barındırıyor. Bu da aslına bakarsanız zaten basık ve daraltıcı Constantine macerasına daha da bir kasvet katıyor yer yer. Hele ki konu da daral olunca iyice sıkıntılı ama sürükleyici sayılabilecek bir okuma bizi bekliyor. Çizim kısmına gelince malesef biraz sıkıntı var, yok değil... Ben genelde çok çalakalem çizimlere çok sıcak bakarım ama bu sayıda arada hem yanlış duran uzuvlar hem de özensiz diyebileceğim ortamlar görmek mümkün. Yani o konuda kapağa aldanmamanızı önerebilirim. Tabi bunda, bu sayıların daha eski olmasının da öenmi var. Yoksa az önce bahsettiğim, nispeten, yeni sayıların çizimleri ve genel tasarımları çok çok daha başarılı.

Sonuçta seviyoruz. Henüz hala filmini seyredememiş olsam da (Utan ulan!) çizgi kısmısının hastası değil miyim? Öyleyim...

Eeee.. Ben bir an önce son kontrolleri yapıp post edeyim bari. Malum öğle tatili bitmeden yollamam lazım. Bu arada böyle bir durum var. İş yerimde Websense hüküm sürdüğü için (Damn You!) sadece öğlenleri veya akşamları eve gidince (ehm/gidebilince) post edebileceğim sanırım. Durum bu haberiniz olsun :P

"Onlar ki Websense'in tahakkümünde cayır cayır yanacaklardır..." IT'cinin Kutsalkitabı...

Dakika bir gol bir

2009-05-27T11:57:00.000+03:00

Az önce digg'de George Orwell ve Aldous Huxley nin gelecek yorumlarını karşılaştıran birşey gördüm. Aslında içindekilerin çoğu "Amusing Ourselves to Death" diye çok da yeni olmayan bir kitaptan alıntıymış ama buyrun:

http://img40.imageshack.us/img40/1736/200905amusingourselvest.png

Zamanımızı geçirip, kendimizi uyuşturup, Huxley geleceğine adım adım ilerleyeceğimiz bu blogumuza tekrar hoşgeldiniz!

yay!

Bir hevestir başladık

2009-05-27T09:29:00.000+03:00

Merhabalar,

Müzik ve çizgi roman diye konuştuğumuz ama hayatın her tür dolgu maddesi hakkında olacağını tahmin ettiğim bir işe giriştik. Aslında lithaen ve ben bir süredir hemen hemen hergün burada yazdığımız şeyler hakkında konuşuruz ve bu konuşmalardan tahmin ettiğim, içeriğin bilgisayar oyunlarından varoluşçu buhranlara birçok konuda genişleyebileceği.

Normal şartlarda "kim benim yazdığımı ne yapsın" diye düşünecek yapıda bir adam olarak bu işe ortaklı başlamanın ayrıca güzel bir yanı da var. En azından birbirimizin yazılarını okur geçinir gideriz.

lithaen 'in bahsettiği Dream Theater albümünü dün iki tur dinledim, şunu söyleyebilirim ki Octavariumun bir kısmı dışında son 3-4 albümü birbirinden çok az ayırabiliyorum. Bunda sanırım 5 albümdür devam eden "Twelve Step Suite" diye adlandırılan şeyin de etkisi olabilir: http://en.wikipedia.org/wiki/Twelve-step_Suite

Yanlış anlamayın, kötü değil kesinlikle ama bir albümün sizi en çok heyecanlandıran kısmı cover parçalardan oluşan ikinci cd ise bir gariplik vardır değil mi? Şimdiye kadar açıklanan coverlar şöyle:

Rainbow - Stargazer
Queen - Tenement Funster/Flick of the Wrist/Lily of the Valley
Dixie Dregs - Odyssey
Iron Maiden - To Tame a Land

Cover dedim de A Change of Seasons ne güzel albümdü be!

İlk heves

2009-05-26T22:42:00.000+03:00

Herkese selamlar,

Bir gaz sonucu girizlediğimiz Heves Mahsülelri Ofisi yayına başladı başlayacak. Bu blog'un içeriği temelde bizi procrastinate etmeye iten en büyük etmenler olan Müzik (Temelde Rock hatta prog ve ama daha bişeyler) yada Çizgi Roman gibi birtakım işlerden oluşacak diye düşündük.

Haa aranızda "Daha diğer blogunda adam gibi yazmıyorsun, bunda nası yazacaksın la bebe!" diyenler var ise onları önce bir kınıyor, akabinde sevgiyle kucaklıyorum. Gerçekten elimden geleni yapacağım. Ama bu konuda sanırım biraz daha motiveyim çünkü hem caka satabileceğim birşeyler olabiler, hem de kooperatif bir çalışma olacak... Değil mi canımın içi, hadi sen de girizle...

Haa, unutmadan. En kısa zamanda bir çalışma ile tasarım değişikliğine gidilecek, to do listesinin en önünde şu anda bu var. Bakalım nası birşeye evrilecek..

Benim bundan kelli ilk post'umda bahsetmek istediğim henüz sıcak olan, Dream Theater'cı abilerimizin çıkacak olan yeni albümlerinin sızma ilk parçalarından oluşan albümümsü. Bugün daha ilk defa dinleme fırsatı buldum, yarın eccık daha bişireyim, hemen yapıştıracağım gibi...